Bijna een jaar geleden ontstond tijdens een meeting in Walibi het idee om samen op vakantie te gaan. In gesprek op een bankje in de zon. Hans, die drie weken lang wilde coasteren met de Rollercoasterfriends in de USA en voor die tijd New York nog even wilde aandoen en ik, die iemand zocht met wie ik naar mijn geliefde stad New York kon gaan. En als je echtgenoot dan voorstelt dat je misschien samen wel kan gaan, begint het idee langzaam te leven. En voordat we het wisten hadden we geboekt en was het samen op vakantie gaan een feit.

Je hebt voorpret en je hebt voorpret. Hans en ik bleken erg goed te zijn in het hebben van voorpret, want niet alleen werd alles op de foto gezet dat met New York te maken had en aan elkaar gestuurd, ook werd er per dag afgeteld en gingen er talloze NYC-ansichtkaarten over en weer om weer een mijlpaal in het aftellen te vieren. Ik denk dat onze omgeving net zo blij was als wij toen het eindelijk zo ver was; dan was dat stukje in ieder geval afgelopen…..

En dan na maanden van aftellen, is het ineens donderdag 30 mei. De dag van vertrek. Op weg naar de USA, naar New York…

Donderdag 30 mei 2013 – Heenreis

De reis begint in Warnsveld en gaat via Dieren, waar we Hans oppikken op het station, naar Düsseldorf, vanaf waar we vliegen. Niet alleen was de vlucht vanuit hier een stuk goedkoper, en maakt het voor ons qua kilometers niet uit met Schiphol, we vinden het een prettige luchthaven (al was het maar vanwege het parkeren).

Floris heeft er op de vroege ochtend in ieder geval zin in! Mama achterin, dat gebeurt niet heel vaak, dus dat is leuk!

En natuurlijk doen we even een bakkie met onze geweldige chauffeur en bijrijder om afscheid te nemen voor een week. In mijn geval dan. Hans blijft nog wat langer in de USA hangen.

En dan ben je door de controles en bij de gate aanbeland en dan drink je maar weer wat, omdat je lekker op tijd bent. En je maakt deze foto.

en deze….. tegelijk dus.

We zitten net na de eerste klas op rij 24. En wat doe je dan als eerste? Nog even whatsappen met daarbuiten voordat het niet meer kan en mag én je maakt EINDELIJK die rode enveloppe open die al twee weken in huis ligt en die je niet eerder mocht openen dan in het vliegtuig. Details besparen we je, maar Gijs en Niek hebben ons ontzettend blij gemaakt met een fantastische Zeemeerminbutton die we trots hebben gedragen.

Trots dus!

Ons culinair reisje begint nu al…… ahum.

Bijna……

En dan landen we een uur of acht later in New York, Newark. En tot onze grote blijdschap vinden ze het zo leuk dat we er zijn dat ze ons maar niet los kunnen laten en we echt een uur in de rij staan voor de customs. Maar al dat leed is snel vergeten als we even later in de taxi stappen die ons naar het hotel zal brengen en we al snel dit bordje zien….

Spits in NYC is ook een ervaring…. maar even later zijn we er dan toch echt. Voor mij geen onbekende, voor Hans nog wel. De komende week zitten we in Hotel Newton.

In de City Diner even verderop eten we even wat. We moeten er echt aan wennen dat die porties hier belachelijk groot zijn, want we kregen het natuurlijk niet eens op….

De portie wijn overigens wel…..

Kleine salades….

Tja en als er gratis wifi is in de metro, moet je natuurlijk nu alvast even een metrokaartje kopen… we nemen een weekkaart, hoeven we ons nergens zorgen over te maken.

En even later is het dan echt gedaan, mijn oogleden zwaar. Tot morgen!

Vrijdag 31 mei 2013 – Full Circle Manhattan & The High Line

Wat een genot dat we een geweldige diner naast de deur hebben. Iedere dag ontbijten in Manhattan-diner is niet bepaald een straf. We beginnen steevast met een glaasje melk.

Warm is het vandaag wel. 33 graden in een stad als deze is warm. De warmte en de smog blijft zo heerlijk hangen tussen de hoge gebouwen.

Vandaag zouden we beginnen met een rondvaart met Circle Line Cruises; een full circle. Een heel rondje om Manhattan varen. We hadden via via gehoord dat dit leuk moest zijn, dus ja… dan doe je dat he?! Zelf was ik alleen nog maar met de ferry van en naar Staten Island gevaren en met de boot naar Liberty en Ellis Island. Dit zou voor mij ook een hele nieuwe ervaring zijn… Thuis hadden we al uitgerekend dat de  New York City Pass voor ons een goede deal kon zijn en dus aangeschaft. En voor vier dollar meer p.p. konden we de cruise die hierbij hoorde upgraden naar een full circle.

Een stukje lopen was het wel vanaf de metro, maar eenmaal op boot was het heerlijk koel. Een  fris windje zorgde er voor dat we het de komende drie uur prima konden uithouden.

New York in al haar facetten worden belicht door onze reisleider….

En wat was het machtig om New York zo te zien! Voor iedereen aan te raden!

Wij en Lady Liberty, momenteel gesloten wegens renovatie.

In volle glorie.

Battery Park en de Freedom Tower.

South Street Seaport

Brooklyn Bridge, jammer genoeg wel in de steigers….

Empire State Building

Wat een prachtig gebouw toch… Chrysler Building. Mijn persoonlijke favoriet.

Het Chrysler Building is 319 meter hoog en telt 77 verdiepingen. Hiermee was dit het hoogste gebouw ter wereld vanaf de opening in 1930 tot aan de oplevering van de Empire State Building in 1931.Tegenwoordig staat het vierde op de lijst van hoogste gebouwen van New York en 31ste op de lijst van hoogste gebouwen ter wereld. Het staat onder andere bekend om zijn ontwerp in art-decostijl, zijn spits en de door auto’s geïnspireerde ornamenten. – Wikipedia

UN Headquarters

Queensboro Bridge en Roosevelt Island Tramway

Yankee Stadium

En ineens, na al die talloze verschillende wijken en bruggen en drukte…. niets. Gewoon groen. Een leeg stuk Manhattan. Nooit geweten, omdat ik nooit zo “hoog” ben geweest. Wat een bijzonder contrast. En niet een beetje groen. Veel groen. Spuyten Devil Creek.

Als we de Hudson rivier weer opvaren wordt het langzaam weer wat bewoonder. Aan de westkant van Manhattan, aan de voet van de Washington Bridge, staat in het Riverside Park een klein rood vuurtorentje. Door een kinderboek van Hildegarde Swift werd hij wereldberoemd. De vuurtoren werd in 1880 gebouwd en stond tot 1917 in New Jersey. In 191 werd hij verplaatst naar de plek waar hij nu nog staat.

Project voor in de toekomst; ik ben er niet aan toegekomen deze week om deze kerk te bezoeken.

Riverside Church werd tussen 1927 en 1930 gebouwd in opdracht van magnaat John D. Rockefeller en pastor Harry Emerson Fosdick. In de kerk is een interconfessionele dienst van baptisten(American Baptist Churches) en de protestantse United Church of Christ. Met zijn hoogte van 119,5 m heeft Riverside Church de hoogste kerktoren van de Verenigde Staten. – Wikipedia

En dan, drie uur later, zijn we bijna weer terug bij het begin.

De Intrepid, een heus vliegdekschip uit WOII doet nu dienst als Sea, Air and Space Museum. Ook een project voor mij in de toekomst, want het schijnt echt een ervaring te zijn.

De Full Circle is mij uitstekend bevallen. Hoe vaak ik ook al in New York was geweest, ik heb het nooit op deze manier bekeken. Ontzettend bijzonder!

Tijd om een hapje te eten in het Meatpacking District en op zoek te gaan naar de High Line.

Heerlijke salade bij The Diner.

High Line gevonden!

De High Line is een park in Manhattan (New York), dat het traject beslaat van een ongebruikte, verhoogde spoorweglijn. Het park ligt in de wijk Chelsea. De spoorweglijn wordt sinds de jaren ’80 niet meer gebruikt en na enkele jaren ontstonden er plannen om van de verlaten spoorweg een park te maken.

We beklimmen de trappen van het park bij 14th Street en lopen hem helemaal af. Het is zo bijzonder om op deze manier in een park te lopen; de drukte van de stad onder je en de rust en het groen waar je loopt.

Wat een prachtig contrast! Overal waar je kijkt zitten mensen op bankjes, of liggen ze op houten ligstoelen. De sfeer is heel gemoedelijk en af en toe staat er ergens een orkestje te spelen.

Speelse doorkijkjes als deze zorgen dat je niet vergeet dat je toch echt meters boven de grond loopt.

Onderweg verkopen ze de lekkerste waterijsjes die ik ooit heb gehad. People’s Pops…. Ik had de aardbeien/basilicum. heerlijk!

Het spoor ligt er nog.

Blote voeten in het gras…. heerlijk toch!

En dan nemen we een kijkje in Grand Central Station, een van de mooiste trein- en metrostations die ik ken.

Altijd bedrijvigheid. Leuk detail is dat er nu een Apple Store te vinden is op de verhoging waar we nu staan… en dus even gratis Wifi hebben…

Tegenover het station vind je het Chrysler Building. Maar als je er dan zo voor staat komt het prachtige gebouw echt niet meer tot zijn recht.

De perfecte afsluiter van de dag… voor mij dan. Een Perfect Margarita bij de Applebees. Niet eens zelf hoeven te betalen; had ik nog tegoed!

Zaterdag 1 juni  - Brooklyn Bridge, Coney Island & Top of the Rock

En ook vandaag… hoge temperaturen. Boven de dertig graden… in de metrostations onder de grond is het nog warmer. En wat is er nu fijner dan een stevige wandeling in die klamme hitte? Maar het lopen van de Brooklyn Bridge is een must en planning is planning, dus die doen we vandaag.

Maar eerst…ontbijt! Voor mij de absolute favoriet; de multigrain wafle met bosbessen, aardbeien en yoghurt. Heerlijk!

Onderweg naar City Hall

Genoeg eekhoorns hier. En helemaal niet bang…

We lopen hem helemaal, best pittig in de warmte. Speciaal voor Hans mooi ingepakt, zodat we soms niet optimaal kunnen genieten van het uitzicht. Onderweg verkopen ze genoeg flesjes water (dat is fijn hè Hans?!) , zodat we niet uitdrogen onderweg….

Hans zorgt wel voor kleur op de brug….

Aan de overkant stappen we op de metro naar ons volgende eindstation… Coney Island!

Een rit van 42 minuten…met meer dan een liter water in je… dat is best lang voor sommigen. Maar gelukkig kun je onderweg altijd even uitstappen… om van het toilet gebruik te maken. Ergens buiten het metrostation. Fijn hoor. Heel fijn…. :-)

Maar mijn geduld wordt beloond… eindelijk na al die jaren loop ik hier en is het open! Hoe vaak stond ik hier niet in de herfst of winter… en was alles dicht. Of reed de Cyclone wel maar durfde ik nog niet. Maar vandaag is het mooi weer (van die warmte voel je niets aan het water) en hebben we zin in een achtbaan! Vandaag ga ik mijn 200e achtbaan bereiden… en dat moet natuurlijk de Cyclone worden.

Ook aan Niek en Gijs wordt deze reis regelmatig gedacht…..

Maar eerst moet onze maag gevuld… met een befaamde hotdog van Nathan’s natuurlijk!

Er kan nog meer op!!! Ach, geen spectaculaire hotdog, want zeg nou eerlijk, hoe spectaculair kan ‘ie zijn? Maar smaken doet het wel!

Coney Island is, zeker nu met het zonnetje en al deze mensen, een heerlijke plek om te vertoeven. Je waant je soms echt even terug in de tijd met die nostalgische borden en attracties.

En we waren niet de enige die vandaag het plan hadden om te komen…

Het voormalige Child’s Restaurant, een landmark, maar wel verwaarloosd. Binnenkort zal er een bioscoop van gemaakt worden, fijn dat dit prachtige gebouw weer een functie krijgt.

Tijd voor achtbaan 199….. Steeplechase.

Bijna!!!!!

En tadaa… nummer 200 is een feit. Wel een pijnlijk feit trouwens. Zat ik halverwege de rit nog tegen Hans te roepen dat ik niet begreep waar iedereen zo over mopperde en dat ‘ie toch echt wel lekker soepel was…… bleek de tweede helft van de rit “excruciating painful”. Au in de zin dat je denkt dat je rug breekt. Maar ja, wat wil je met die leeftijd (van de coaster, niet van ons natuurlijk).

En we hebben nog credits over, dus de Circus Coaster is de tamme derde die we doen.

We pakken de metro weer terug naar ons hotel en eten een hapje bij Carmines.

Heerlijk, heerlijk! Kleine porties, dat wel….

Niet alleen door het eten belanden we in hogere sferen, want vanavond willen we New York vanuit hogere sferen bekijken… Top of the Rock gaat het worden. Later deze week willen we hetzelfde truukje nog eens doen vanaf het Empire State Building…. (lang leve de City Pass!).

Het grote voordeel van Top of the Rock is dat je het Empire State Building in haar volle glorie kan zien.

Wat is Manhattan toch een prachtig schouwspel van bouwstijlen. Bijna surrealistisch.

Top of the Rock….

Met deze temperaturen heb je niet altijd zin in een warme bak koffie… dus dan maar een heerlijke frappucino!

We eindigen in St Patricks, die ook al in de steigers staat. Hans moet echt nog een keertje terug om alles zonder doeken en steigers te bekijken…

Zondag 2 juni 2013 – Strawberry Fields, Central Park, MoMa & Roosevelt Island

Het zonnetje schijnt vanmorgen al behoorlijk; het belooft weer een warme dag te worden.  Goed weer om in een park of in een museum te lopen…

We beginnen (natuurlijk met een ontbijt) bij het Dakota Building, waar John Lennon woonde en op de stoep in 1980 door een fan werd neergeschoten.

Aan de overkant van de weg… Strawberry Fields met het befaamde Imagine mozaïek.

Een prachtig stukje natuur tussen de  uit “bedrock” opgetrokken wolkenkrabbers.

FAO Schwarz blijft een heerlijke winkel om even doorheen te struinen…

Als we een stukje Fifth Avenue op willen lopen om naar MoMa te gaan, stuiten we gezellig op een Israël-parade, waarvoor bijna heel Fifth Avenue is afgezet. Even oversteken is er niet bij, dus betekent het een flink stuk omlopen en uiteindelijk via de metro onder het stuk weg doorlopen.

Maar dan zijn we op plek van bestemming en ga ik eindelijk met eigen ogen “Starry Night” zien van van Gogh. Het Museum of Modern Art (MoMA) is een van de meest toonaangevende musea voor moderne en hedendaagse kunst ter wereld.

Hans en het werk van Vincent.

Warhol.

Ik en Warhol.

Stofzuigers tot kunst verheven door Jeff Koons.

Jasper Johns’ vlag.

Minimalistisch….

Van kunst krijg je trek. Tijd voor een lunch!

Geen minimalistische sandwich bij de Cranberry Deli.

Even een kijkje nemen bij de Nintendo Store.

Een stukje lopen hoort er bij… maar dat is echt niet vervelend met zulke stops onderweg.

En dan is het op met de tram naar Roosevelt Island, wat je gewoon met je metrokaartje kan doen.

Niet te blij kijken Hans, dat steekt zo af bij je buren….

Vanuit de luchttram heb je een fantastisch uitzicht op Manhattan.

En hier staan we dan op Roosevelt Island; voor een kwartje kan je met de bus een rondje op het eiland rijden.

Terug met de metro.

En na zo’n sandwich van vanmiddag eet je ‘s avonds natuurlijk wat lichter….maar bovenal erg lekker!

Maandag 3 juni 2013 – Food and Culture Tour Greenwich Village, Empire State Building

De hitte van de afgelopen dagen maakt vandaag plaats voor ander weer; regen. Als we vanmorgen gaan ontbijten worden we verrast door een enorme plens water.

Goedemorgen Hans; je mag nu echt je ogen open doen hoor!

Ideaal weer voor een foodtour… die hadden we namelijk maanden van te voren al geboekt. De weergoden waren ons blijkbaar gunstig gezind, want eenmaal in Greenwich Village verdween de regen…

Braaf op een bankje aan het wachten totdat alle deelnemers aan de foodtour zijn gearriveerd.

Een paar jaar geleden deed ik met Nel eveneens een foodtour in the Village. Het is mij toen zo goed bevallen, dat ik dit ook samen met Hans wilde doen. Wel bij een andere organisatie, omdat Mark en Jessica hier weer heel enthousiast over waren. Foods of NY Tours organiseert een Original Greenwich Village Food Tasting and Culture Tour.

Om 11.00 uur worden we verwacht voor Murray’s Cheese op Bleecker Street. Het is altijd maar weer afwachten welke mensen zich bij de groep aansluiten en of de gids een beetje gezellig is, maar in dat opzicht hadden we bingo! Een leuke groep, een geweldig enthousiaste en humoristische gids en dus lekker weer!

Al snel is de eerste stap gezet en de eerste hap genomen en laat Sephrah ons op haar eigen wijze kennismaken met deze bijzondere wijk.

Sephrah breekt al snel het ijs….. en poseert op elke foto gewillig.

Met z’n allen krijgen we die pizza pie (zoals de pizza hier wordt genoemd) wel klein! Heerlijk!

Joe’s Pizza

Alles dat we altijd al wilden weten over olijfolie bij O & Co.

Op elke hoek van de straat wordt er wel even gestopt en wat verteld over de wijk en haar bewoners. Ontzettend interessant.

Normaal gesproken was je er zo voorbij gelopen.. Ophrah’s favoriete mac&cheese (drie soorten kaas) is hier te verkrijgen en wij gaan hem eten!!!

Iets met engeltjes over je tong…….

The Cornelia Street Cafe ademt historie. We eten er niets, maar nemen wel even een kijkje.

Gemoedelijke sfeer bij Restaurant Commerce als onze gids toevallig iemand ziet die hier werkt en even buiten vraagt voor een praatje.  Ze kijkt niet gemoedelijk, maar strikes a pose…

Bij Rafele is het zeer aangenaam vertoeven. Niet alleen is de “eggplant” heerlijk, maar de wijn helemaal.

Appartementen-complex dat als tussenshot werd gebruikt in de serie Friends en nu bekend staat als the Friends Building…. opnames zijn er nooit geweest.

Cookies!!! Milk & Cookies heeft ze en hoe!

Heerlijke kaasjes proeven bij Murray’s Cheese….

We sluiten af met Rocco’s cannoli, heerlijk….

Wat een geweldige ochtend zo! Het is leuk, leerzaam en lekker en echt de beste drie uur die je in Greenwich Village kan spenderen. Als je meerdere dagen in New York bent, doen! De volgende keer wil ik de foodtour in Chinatown gaan doen.

Hans in zijn nopjes bij Little Lebowski….

Marieke in haar nopjes bij Caseys Stamps

Ja stempeltjes!!!

Na al die hapjes van vanmorgen, eten we vanavond een sandwich en drink ik een heerlijke yoghurt-smoothie bij Potbelly. Juist nu is het weer begonnen met regenen, dus zitten we even lekker droog.

En al lopende richting the Flatiron Building besluiten we dat vanavond wel eens een goede avond zou kunnen zijn voor het Empire State Building.

En je ziet het; het is een geweldig moment om de stad vanaf 1050 feet te gaan bekijken…. lang leve wisselvallig weer en de City Pass, want we hoeven alleen maar even te wachten bij de tasscreening en de lift.

En dan sta je er zomaar bovenop. Een totaal andere belevenis dan Top of the Rock, je hebt veel meer het gevoel dat je vrij om je heen kan kijken en het uitzicht vind ik mooier. De gratis audiotour die we bij onze City Pass kregen maakt dat we ook veel over de gebouwen om ons heen hebben geleerd.

Ik kan er geen genoeg van krijgen, wat een prachtige stad!

Macy’s is de laatste stop van vandaag…. al was het maar om even de houten roltrap af te dalen…..

Onze voeten zijn moe, de oogjes zwaar… tot morgen maar weer!

Dinsdag 4 juni – 9/11 Memorial, South Street Seaport, Chinatown & bioscoop

Breakfast in America, niet alleen een Supertramp-song, maar voor ons elke dag weer een feest. Ontbijten bij de naastgelegen diner is totaal geen straf en vandaag trakteer ik mijzelf op de French Toast.

Vandaag moeten we iets voor tienen bij de 9/11 Memorial zijn. We hebben maanden geleden al via internet kaarten besteld; want dat moet je echt even van te voren regelen. Het kost verder niets, je moet alleen een print-out van de kaartjes maken en meenemen.

De security is niet mals; we moeten door een detector heen en alles is (nu nog) binnen hekken. Maar eenmaal binnen is het gevoel dat je overkomt bijna niet te beschrijven. One World Trade Center, ookwel de Freedom Tower genoemd, is van grote afstand natuurlijk al te bewonderen, maar ik wist eigenlijk niet goed wat ze met het terrein hadden gedaan waar vroeger de twee torens stonden. En dan kom je daar en dan zie je twee grote “pools”…beiden een soort waterval die in het midden de diepte ingaat en die de omvang heeft van de vroegere torens. Nu realiseer je je pas echt hoe groot het is geweest. Alle namen van de slachtoffers (ook van de vliegtuigen zelf en de eerdere bomaanslag in de parkeergarage in 1993) zijn prachtig in de raden van de bassins verwerkt. Om stil van te worden. Het doet veel recht aan de slachtoffers en het feit dat er zo respectvol om wordt gegaan met hen, moet ook een enorme steun zijn voor de nabestaanden.

Zo vanuit de lucht kan je het goed zien. Het gebouw links is nu nog niet af; het is het museum dat bij het Memorial hoort. Hier zijn ook de twee stalen balken te zien, die men na de aanslag vond en die de vorm hadden van een kruis,  wat ook wel Ground Zero cross wordt genoemd.

Het is best wel druk, maar toch loop je elkaar niet voor de voeten hier. Voor iedereen is er de gelegenheid om hier op eigen wijze even stil te staan bij het vreselijke drama dat zich hier heeft voltrokken. Er staan terminals waar je de naam van een slachtoffer kan opzoeken en de plek waar deze naam te vinden is op de rand van de pools.

In totaal staan er 400 eiken op het terrein; geselecteerd uit een gebied in een straal van 500 mijl rond het WTC. En de ‘Survivor-Tree’ natuurlijk; de enige boom die de aanslag heeft overleefd. Dat wil zeggen; die men heeft gevonden na de aanslag. Hevig beschadigd en verbrand uit het puin gehaald met nog één levende tak. In een nursery in Van Cordland Park in de Bronx werd de boom verzorgd  en uiteindelijk weer teruggeplaatst.  Het staat symbool voor hoop en wedergeboorte.

Survivor Tree.

Indrukwekkend. Absoluut. Dat hebben ze goed gedaan.

Tourist traps in Battery Park… vandaag voor het publiek gesloten vanwege een liefdadigheidsfestijn….

We lopen vervolgens naar Wall Street en dan door naar South Street Seaport, welke duidelijk te lijden heeft gehad onder orkaan Sandy. Veel winkels zijn ineens verdwenen of gesloten.

We eten hier even een hapje, nemen een kijkje in de kerstwinkel en gaan vervolgens weer met de metro richting Chinatown.

Persoonlijk vind ik Chinatown altijd wat rommelig en druk en weet ik nooit zo goed waar ik moet wezen voor écht lekker Chinees eten. De tip van Seprah eerder deze week; doe een foodtour in deze wijk en leer de cultuur en het eten beter kennen. Dat is iets dat ik de volgende keer dus echt ga doen!

Dat is het leuke van met iemand anders op vakantie gaan; je doet dingen die je anders niet zo snel zou doen… maar nu dus wel. In al die jaren was ik nog nooit naar de bioscoop geweest in de USA, maar met bioscoop-addict Hans aan je zijde is er geen ontkomen aan. Gelukkig maar, want ik vond het een superleuke ervaring! We kozen voor dit theater, omdat hier de film draaide die we wilden zien, het historie had en in een wijk lag waar we nog niet geweest waren… Chelsea.

De film, The Kings of Summer.

Omdat het nog even duurt voordat we naar binnen kunnen besluiten we op goed geluk het zaakje naast de bioscoop binnen te gaan. Hier kunnen we Knishes eten. Nog nooit van gehoord, maar we staan natuurlijk overal open voor…. dus even later hebben we onze eerste Knish te pakken. Een Knish is deeg gevuld met meestal aardappelpuree. En natuurlijk is die er weer in allerlei smaken. En het smaakt prima. Je waant je terug in de tijd als je op de volgeplakte muur leest dat Barbra Streisand graag even langs komt bij Yonah voor een knish en Woody Allen op de kiek staat met de eigenaar.

Dat is ‘m dan, de knish!

En dan is het tijd voor de film. Veel drukker wordt het niet in de zaal, maar zo leeg bleef het ook niet.

Ja, absoluut een prachtige film, leuke ambiance! Dat moet ik vaker doen als ik hier ben!

We eten die avond in Greenwich Village. Een sushi-restaurant dat ons door Sephrah is aangeraden. Yama. Nou het was heeeeerlijjk!!!!!

Prima uitzicht terwijl ons eten wordt bereid.

Had ik al gezegd dat het lekker was?

Woensdag 5 juni 2013 – De laatste dag…

De enige dag die we van tevoren niet hadden gepland. Open gelaten voor alles dat we na die vijf vorige dagen nog wilden doen…

Geen dag zonder ontbijt natuurlijk….

Geen American Museum of Natural History zonder dinosaurus…

Geen New York Library zonder leeuwen…

Geen NYC zonder kaarsjes van Henri Bendel!

Geen kerk zonder kaasjes aan te steken….

En geen eten zonder wijn…

Of zonder Hans…

Eten bij de Meatball Shop was een belevenis en heerlijk! En onze laatste avond samen…

Inpakken doen we morgen wel, tijd genoeg! Dus nog even een paar kaartjes op de post doen voor Postcrossing…

Donderdag 6 juni 2013

En dan ineens is het daar, de dag dat onze wegen scheiden. Hans vliegt vanmiddag door naar Chicago, waar hij de Rollercoasterfriends gaat ontmoeten voor een waanzinnige coastertrip… en ik vlieg naar huis. Alleen. Dat is ook een ervaring op zich.

Ons laatste ontbijt samen…. we nemen afscheid van the Manhattan Diner, waar we de afgelopen week kind aan huis waren.

Ik ben hartstikke trots; mijn koffer weegt niet eens 23 kilo en ik kan zelfs nog souvenirs van Hans mee terug nemen.

Rara, wie sliep waar???

Na een ritje van bijna een uur, een grondige controle (leuk achter een El Al vlucht door security moeten, aanrader!!!) ben ik eindelijk bij de gate… Om half 5 vlieg ik naar huis…

Daar is het toestel..

En om 06.00 uur land ik veilig weer in Düsseldorf, waar geloof het of niet, Serge al op me staat te wachten.

Wat een heerlijke week, ik heb op en top genoten! Ik vind het heerlijk om thuis te zijn, maar kan nu al weer bij worden van het plannen van mijn volgende trip aan deze geweldige stad, die ik in mijn hart heb gesloten.

Hans, je was een fantastisch reismaatje! Ik heb met je genoten! Bedankt voor de gezelligheid!

En Serge, jij bent de meest fantastische echtgenoot; dat je me dit heb laten doen! Bedankt!

THE END

Comments 7 Reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments Geen reacties »

Comments 2 Reacties »