En ik kreeg ook twee geweldig leuke bedankkaartjes van Carol Beth uit de USA:

Op 17 april nam ze voorgoed afscheid van ons. Negenentachtig jaar. Op dezelfde dag waarop haar zoon Dick zes jaar daarvoor is overleden.

Een bijzondere vrouw, want ondanks haar hoge leeftijd was ze qua opvattingen zo modern als het maar zijn kon. Ik zal haar missen, want ook al was ik dan “aangetrouwd”, zij gaf iedereen het gevoel “eigen”‘ te zijn.

We zullen haar missen. Maar we zijn bovenal dankbaar dat ze zo lang bij ons was.

Na al die maanden wachten kon ik vandaag dan eindelijk mijn verjaarsdagscadeau innen… een lang weekeinde St Petersburg. Een lang gekoesterde wens om deze bijzondere stad eens met mijn eigen ogen te bekijken ging eindelijk in vervulling. Een reisgenoot was snel gevonden; mijn schoonmoeder zag een retourtje Rusland ook wel zitten…..

Sint-Petersburg (Russisch: Санкт-Петербург, Sankt-Peterboerg) is na Moskou de belangrijkste stad van Rusland en is een belangrijk industrieel, wetenschappelijk en cultureel centrum. De stad is met zijn architectuur uit de 18e en 19e eeuw, zijn grachten, zijn lange rechte straten, tuinen, parken en paleizen een toeristische trekpleister van belang. De stad heette van 1914 tot 1924 Petrograd en van 1924 tot 1991 Leningrad.

Vrijdag 23 maart 2012 – de heenreis

Op vrijdagmorgen stap ik om kwart over zes in de ochtend in de auto om mijn schoonmoeder, Nel, op te halen en anderhalf uur later parkeren we hem op de lang-parkeerplaats op Düsseldorf. Voor 39 euro mag hij hier al die dagen staan; het scheelde ons een hoop geregel met het thuisfront wat wegbrengen en ophalen betreft.

En als we de controles weer achter de rug hebben worden we met z’n allen in een busje gepropt en naar het vliegtuig gereden….

Gelukkig schijnt het zonnetje als we in een gestaag tempo ons vliegtuig dan eindelijk mogen betreden.

Net de lunch achter de kiezen, dan ben je er al bijna. Tweeënhalf uur vliegen is het maar! Geen TV-schermen aan boord… hoeft ook niet, je bent er zo! Wel een beetje tijdsverschil.. omdat we nog met wintertijd zijn vertrokken is het nu nog drie uur later hier. Dus half 5.

De koffers hebben we zo en voordat we het weten zijn we door de douane heen en staat er een aardige Russische meneer op ons te wachten met een bordje… onze taxi naar het hotel. Ons hotel heeft de service dat ze je voor 1200 Roebel ophalen van het vliegveld.

We slapen in Hotel Pushka Inn, gelegen aan de rivier/kanaal de Mojka. Alles rondom het hotel staat stijf van de cultuur… Poesjkin, de beroemde Russische dichter woonde ooit in het appartement naast ons, werd neergeschoten tijdens een duel aan de Mojka, dezelfde rivier waar Raspoetin weer werd ingegooid…

Onze badkamer…. hartstikke netjes en compleet (zelfs pantoffels en badjassen…hoera!!)

Fijne bedjes, uitzicht op de Mojka.

De bevroren Mojka, wel te verstaan…. want had ik al gezegd dat het hier vriest, terwijl iedereen thuis in T-shirts loopt?

De hal van ons hotel….

Ja… die Elfstedentocht had hier gewoon gehouden kunnen worden hoor!!!

Nel poseert even bij de Mojka….

Daar is íe dan… de vermaarde Hermitage. Gewoon op steenworpafstand van ons hotel he?

Het gebouw werd in de 18e eeuw gebouwd als winterresidentie voor de Russische tsaren en is nu onderdeel van de Hermitage, een bekend Russisch museum.

Ooit het was dit plein het toneel van de machtsovername door de Bolsjewisten in 1917…. en werd Tsaar Nicholas II en zijn hele gezin uit het Winterpaleis meegenomen. De Aleksanderzuil is bijna 50 meter hoog en is een eerbetoon aan tsaar Aleksander I voor zijn overwinning op Napoleon.

Al lopende kom je dan ineens dames te paard tegen, intensief aan het bellen op hun mobiel of te roken… alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

In de stad vind je meerdere filialen van Mc Donalds… dit is de walk-through…

Wij gaan niet eten bij de Mc Donalds… wij gaan gewoon in het restaurant naast ons hotel eten. Op Tripadvisor (=mijn reisbijbel) had ik al gelezen dat je er heel goed en niet te duur Russisch kan eten… en daar gaan we dan maar voor!

Aardappelkoekjes met champignons en zure room… klinkt goed of niet? (dat was het ook!)

Drank, dat is ook altijd goed. De dominee op de achtergrond geniet er ook van… (tenminste dat gaat hij zo doen…)

Chicken Kiev, Griekse salade (da’s dan weer minder Russisch ja) en zalm met spinazie…

De rekening van vanavond… het totaal was (na de korting van 548 Roebel omdat we naast het restaurant slapen.. ) was 2192 Roebel. Waarvan 1/3 voor de wijn…. Valt best mee toch?

Roebels…. dikke pakken geld. Hier ligt voor ongeveer 260 euro…. (9000 Roebel)

Die nacht slapen we beroerd. Niet omdat de bedden niet liggen, maar gewoon omdat het de eerste nacht is. Daar heb ik altijd last van. Maar het maakt niet uit, we hebben vakantie en zijn in Rusland!!!!

Спокойной ночи

(=welterusten)

Zaterdag 24 maart – St Petersburg

Via Viator.com had ik in Nederland een tour geboekt voor vandaag. Ik had het idee dat ik op die manier de basis van de stad een beetje zou kunnen verkennen, een beetje voelen hoe alles reilt en zeilt zeg maar, zodat we het verder op eigen houtje ook zouden kunnen. Ik moet zeggen dat ik het niet vervelend heb gevonden, integendeel; het heeft me een hele goede indruk gegeven van de stad, de geschiedenis en al wat er nu te vinden is.

Nou hier zijn we dus! Je ziet het, er is veel te zien in de omgeving….

Na het ontbijt was het wachten op onze gids, die ons om 10.00 uur op zou komen halen. En zo geschiede… onze gids Aleksandra was door de weeks een lerares vreemde talen en in de weekeinden gaf ze city tours in St Petersburg.

Ze belt even met de chauffeur (parkeren is lastig in het centrum) en vijf minuten later zitten we in de auto om een aantal belangrijke plekken in de stad te bekijken. Ik ben blij dat we niet alles hoeven te lopen trouwens en de uitleg onderweg over wat we te zien krijgen is ook erg prettig.

Vandaag stoppen we er maar even, maar ik weet nu al dat ik deze kerk morgen op mijn eigen gemak wil bekijken. Zoiets moois heb ik, qua kerk, nog nooit eerder gezien. Ik ben er echt helemaal weg van! The Church on the Savior of the Spilled Blood (Opstandingskerk in het Nederlands, maar dat klinkt maar suf).

Op 1 maart 1881 raakte tsaar Alexander II dodelijk gewond bij een aanslag. Precies op die plek liet zijn zoon (en opvolger) Alexander III de Opstandingskerk bouwen. Het ontwerp is van de architecten A. Parland en I. Makarov. Als voorbeeld voor het extreem opvallende gebouw stond de Moskouse Basiliuskathedraal, het kenmerk van het Rode Plein. De bouwwerkzaamheden duurden tot 1907. Het hoofdgebouw wordt bekroond met vijf kleurrijke koepels. Ernaast staat een klokkentoren met een vergulde koepel. Op de diverse gevels zijn mozaïekschilderijen te zien van de beroemde Russische sprookjesschilder Vasnetsov. Binnenin zijn de makers helemaal los gegaan. Talrijke mozaïeken worden afgewisseld met diverse soorten Italiaans marmer en Russische halfedelstenen. In totaal is op de binnen en buitenmuren een oppervlakte van 7500m2 met mozaïek bedekt.

Het Michailovski Paleis maakt onderdeel uit van het Russisch Museum. Hier zie je alleen maar Russische kunst, waaronder de beroemde Russische iconen.

Het kasteel werd gebouwd op last van tsaar Paul. Paul was nogal wantrouwend aangelegd en had bij tijd en wijle zelfs paranoia-aanvallen. Hij wilde niet zoals zijn voorganger en moeder Catharina in het Winterpaleis wonen, omdat hij zich er niet veilig voelde. Daarom liet hij het Michailovski-kasteel bouwen. Paul heeft slechts veertig dagen van het nieuwe paleis kunnen genieten. Op 12 maart van datzelfde jaar werd hij door een groepje officieren gedwongen om een document over zijn onmiddellijke troonsafstand te ondertekenen. Toen hij dit weigerde, werd hij vermoord. Zijn zoon Alexander volgde hem op, waarna de keizerlijke familie terugverhuisde naar het Winterpaleis.

Nel maakt nog even een kiekje van het standbeeld voor het kasteel.

Even verderop staat het Smolny Klooster. Tsarina Elisabeth stichtte het klooster, welke in 1748 ontworpen werd door Bartolomeo Rastrellli. Onder het bewind van Elisabeth was het Russische hof het mooiste in heel Europa.

Op een gegeven moment gaat het je als Nederlander wel duizelen als het om al die informatie over de tsarenfamilie gaat; ze hebben maar 300 jaar in St Petersburg geregeerd, maar de intriges zijn zo talrijk, de namen lijken zo op elkaar… dat ik op een gegeven moment echt een boek erbij moest pakken om te weten wie-wie ook al weer was.

Voor wie het wil weten en even de tijd heeft… een korte samenvatting:

Peter de Grote stichtte in 1703 St Petersburg en zorgde ervoor dat Rusland een Europse grootmacht werd.In 1725 overleed hij en omdat hij vergeten was een troonsopvolger aan te geven, brak er een tijd van troonswisselingen aan. In 1741 besteeg zijn dochter Elisabeth I de troon na een staatsgreep.

Daar Elisabeth nooit trouwde of kinderen kreeg benoemde zij haar neefje, de zoon van haar overleden zus, als troonopvolger. Zijn naam was eveneens Peter.  Hij werd uitgehuwelijkt aan een Duitse prinses, de latere Catherina de Grote. Na de dood van Elisabeth in 1762 is hij zeven maanden tsaar geweest, hij werd namelijk door zijn vrouw ten val gebracht en wat later door haar minnaar om het leven gebracht….

Catherina de Grote regeerde tot 1796, het jaar waarin ze stierf en werd opgevolgd door haar zoon Paul. Paul heeft vijf jaar geregeerd en werd in 1801 door zijn zoon Alexander vermoord….

Alexander I is 24 jaar lang tsaar van Rusland en overleed onverwacht op 48-jarige leeftijd. Omdat uit zijn huwelijk twee dochters werden geboren, werd na zijn dood zijn jongere broer Nicolaas tsaar in 1825. Nicolaas’ regeringsperiode werd geplaagd door opstanden en problemen, die hij meestal zelf veroorzaakte door zijn starre conservatisme en zijn totale gebrek aan inzicht in de ontwikkeling van Europa.

In 1855 werd zijn zoon Alexander II tsaar van Rusland. Hij was eigenlijk de laatste grote tsaar. Hij kwam in 1881 kwam hij door een bomaanslag om het leven, zijn zoon Alexander III na het stokje van hem over. Toen hij in 1894 onverwacht stierf, werd hij opgevolgd door zijn zoon Nicolaas II, de laatste tsaar van Rusland. in 1917 begon er in St Petersburg een spontane volksopstand en deed Nicolaas II gedwongen afstand van de troon en werd met zijn gezin verbannen naar Jekaterinenburg. In de nacht van 16 juli op 17 juli 1918, toen het contra-revolutionaire leger van Koltsjak op het punt stond om Jekaterinenburg te veroveren, werd de hele tsarenfamilie (vader, moeder en vijf kinderen) op bevel van de lokale Sovjet in de kelder van het Ipatiev-huis geëxecuteerd. Ook de lijfarts van de familie, de kamerdienaar van de tsaar, de hofdame van de keizerin en de kok van de familie werden vermoord. De lichamen werden grotendeels verbrand en daarna in een mijnschacht gegooid.

Pas na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kregen de Romanovs een vorm van eerherstel; in 1998 werden de stoffelijke overschotten van Nicolaas, zijn vrouw en drie van zijn kinderen herbegraven in Sint-Petersburg. Botresten die in 2007 door archeologen zijn gevonden in de omgeving van Jekaterinenburg, blijken na DNA-onderzoek afkomstig te zijn van de twee overige kinderen. Het gaat om troonopvolger Aleksej en zijn zus Maria. Het verhaal over de ontsnapping van Aleksej en Maria kan daarmee definitief naar de prullenmand worden verwezen.

Op weg naar de Petrus- en Paulusvesting op het Hazeneiland. De rivier de Neva is gewoon nog bevroren.

Binnen de muren van deze vesting ligt de Petrus- en Pauluskathedraal.

Tussen 1712 en 1733 werd in de Petrus- en Paulusvesting de barokke kathedraal gebouwd, eveneens naar ontwerp van Domenico Trezzini. De kathedraal werd vernoemd naar de apostelen Petrus en Paulus, die de status van heiligen hebben binnen de Russisch-orthodoxe Kerk, en was de eerste stenen kathedraal van de stad. De torenspits is 123 meter hoog en bevat een engel die een kruis boven haar hoofd houdt. Deze engel is tevens een van de belangrijkste symbolen van Sint-Petersburg. In de kathedraal liggen de overblijfselen van bijna alle Russische heersers die zich tot keizer of keizerin lieten kronen; Van Peter de Grote tot Nicolaas II.

De rijkdom binnenin is werkelijk ongekend.

Rechts het graf van Peter de Grote, daarnaast zijn vrouw Catherina I.

De stoffelijke resten van de laatste Tsaar, Nicolaas II en zijn gezin (én staf, omdat ze hen niet in de steek hebben gelaten op het einde) zijn begraven in dit gedeelte van de kathedraal.

Een bezoek aan deze kathedraal maakte de geschiedenis van de tsaren voor mij erg tastbaar. Alsof de verhalen uit de boeken die ik voor de reis had gelezen ineens op hun plek vielen. Ik vond het heel bijzonder om hier geweest te zijn.

We stappen weer in de auto en rijden met gids en chauffeur naar de volgende plek die we gaan bekijken; de St. Isaac’s Kathedraal.

St. Isaac’s Kathedraal was oorspronkelijk de stad de belangrijkste kerk en de grootste kathedraal in Rusland. Het werd gebouwd tussen 1818 en 1858, door de in Frankrijk geboren architect Auguste Montferrand, als een van de meest indrukwekkende bezienswaardigheden van de Russische keizerlijke hoofdstad.

De kathedraal heeft aan de buitenkant 112 (!) granieten zuilen/kolommen; om deze in die tijd rechtovereind te kunnen zetten werd zelfs een heel systeem ontworpen (zie miniatuur hieronder).

Men heeft bijna veertig jaar nodig gehad om de bouw te voltooien, waarvan bijna tien jaar voor de fundering (drassige grond). Het was het levenswerk van de ontwerper; kort na de voltooiing is hij ook gestorven.

Iconen…. zowel mosaiek als geschilderd.

Tijd voor een pauze; een Russische lunch hoorde ook bij de Grand Tour…. dus zitten we even later in

Al dat geestelijke voer is natuurlijk fantastisch, maar op een gegeven moment wil de innerlijke mens ook graag wat eten.. tijd voor een Russische lunch. Inbegrepen bij de tour. Restaurant Koleso is gezellig en serveert goed eten. We krijgen natuurlijk de befaamde Borsjt geserveerd (bietensoep) en hij is verdraaid lekker!

Borsjt!

De Hermitage, nu gaan we hem dan eindelijk van binnen bekijken!

Het museum is ontstaan in 1764 uit de verzameling van Catharina de Grote, die ruim 300 schilderijen ontving van Johann Ernst Gotzkowsky, omdat hij niet aan zijn verplichtingen kon voldoen. Daarnaast liet zij duizenden schilderijen bij veilingen en uit collecties in West-Europa kopen. Hiermee breidde zij de collectie aanzienlijk uit, die tsaar Peter de Grote was begonnen. De verschillende opvolgers van Catharina de Grote vergrootten de verzameling verder met vele aankopen.

Het museum werd onder tsaar Nicolaas I in 1852 voor het publiek opengesteld. Het omvat een verzameling uit de Oudheid (o.a. Egypte), de Middeleeuwen en de latere kunst en cultuur, zowel van het westen als het oosten. Ook archeologische vondsten en kunst uit Azië en de Russische cultuur van de 8e eeuw tot de 19e eeuw zijn goed vertegenwoordigd. De totale collectie bevat meer dan 3 miljoen stukken, verzameld in meer dan 2,5 eeuw. Het museum overleefde het Beleg van Leningrad in de periode 1941-1944 (zij het met enige schade aan het gebouw), ondanks Hitlers opdracht om de gehele stad te vernietigen. De topstukken van de collectie werden toen tijdelijk ondergebracht in een gebied achter de Oeral.

De troonzaal van het Winterpaleis.

Hoe bijzonder… de “‘War Gallery”. Na de overwinning op Napoleon in 1812, liet Tsaar Alexander I de kunstenaar George Dawe portretten schilderen van de militaire leiders van deze oorlog.

Prachtige mozaiekvloer in de Pavillioenszaal.

Onze gids heet Alexandra…. een veel voorkomende naam weten we inmiddels

Wie kent het niet? Leonardo da Vinci’s “Madonna and the child”. Achter glas natuurlijjk.

Bathseba, door Giovanni Battista Naldini, rond 1570 (opvallend is dat alle vrouwen hetzelfde gezicht hebben)

Wat prachtig dit! De loggia van Rafael.

Overal waar je kijkt zijn meesterwerken.

Als je elk kunstwerk van de Hermitage een minuut lang zou bekijken, zou je tien jaar bezig zijn…

Na tweeënhalf uur hebben wij voor nu genoeg gezien van de Hermitage; het was sowieso een lange dag (na een korte nacht). Het laatste deel de tour bestaat uit een bezoek aan een wassenbeeldententoonstelling van de Romanov’s…iets waar we nu niet echt om zitten te springen, maar ach, het hoort er bij zullen we maar zeggen….

In het Stroganoff Paleis is de tentoonstelling te vinden, maar eenmaal binnen weten we eigenlijk niet hoe snel we weg moeten komen. Niet echt ingericht op buitenlandse toeristen.. je krijgt een papiertje met de geschiedenis van de Romanovs in je handen gedrukt en verder wordt je door Russische dames en heren boos aangekeken als je iets zegt… iedereen is namelijk stil om naar de gids die daar de mensen rondleidt te horen…. in het Russisch. Onze gids mag alleen in “staatsbedrijven” rondleiden, niet in commerciële zaken, dus hebben we afscheid van haar moeten nemen. Nou.. met twee minuten staan we buiten; wat een aanfluiting, wat een jammer einde van een dag met zulke prachtige, unieke, onvergetelijke en beeldschone cultuur. Nee, die mogen ze schrappen hoor…

Die avond hebben we niet echt zin om nog veel te lopen, dus eten we naast de deur… en wat is het weer lekker!!!

Kaasplankje, jam jam

Fish cakes!

Zondag 25 maart 2012

De afgelopen dagen lonkte hij al naar me, maar vandaag zouden we hem dan echt van binnen gaan bekijken. Voor mij het meest imposante bouwwerk van St Petersburg, The Church of the Savior on Spilled Blood. Koud is het vandaag wel; er staat een ijzige wind en er is sneeuw voorspeld… De kerk gaat pas om 11.00 uur open voor publiek, dus hebben we nog wat tijd om te doden….

Rondom de kerk zijn er wat kraampjes te vinden die Russische souvenirs verkopen… van de alom bekende Matrosjka’s, tot aan (nep)communistische spullen…. maar als je goed zoekt kun je er nog wel voor een leuk prijsje een handbeschilderde Matrosjka vinden (die in de winkel echt veel duurder is). Nel en ik zijn even later de beste vrienden met een aantal kooplieden… natuurlijk betaal je nog te veel, maar ach.. sommige mensen gun je het gewoon.

En dan kunnen we eindelijk de kerk met eigen ogen bekijken… en o wat vind ik dit een feest!!! Ik heb veel kerken en kathedralen in mijn leven bezichtigd, maar van de schoonheid van deze kerk werd ik toch wel even stil. Overal waar je kijkt vind je er mozaïek, in de meest prachtige kleuren.

De kerk is gebouwd op de plaats waar tsaar Alexander II is vermoord op 13 maart 1881. Na zijn dood is tussen 1883 en 1907 deze kerk verrezen. In de kerk bevindt zich een schrijn ter ere van de vermoorde tsaar precies op de plek van de moord.

Alvast mijn excuses voor de overdaad aan foto’s, maar zie het maar als een poging om jullie te laten zien hoe mooi dit is. Een camera kan niet oppikken wat je met je eigen ogen ziet, maar misschien dat je op deze manier toch een beetje een beeld krijgt van deze prachtige kerk. Alles wat je ziet is gemaakt van mozaïek en marmer.

De kleuren, het blauw en het goud…

Prachtige kroonluchters….

De plek waar Alexander dodelijk werd verwond en stierf.

Die muts past ons allemaal!

Winkelen in Gostinyi Dvor.

Ach, als we vanavond nog zin hebben kunnen we er altijd nog heen gaan….

Als lunch doen we sushi, helemaal hip hier in St Petersburg en bijna op elke hoek van de straat…. lekker!!!

Yeliseev’s delicatessen aan de Nevsky Prospekt, echt een bezoek waard! Je waant je terug in vervlogen tijden en wat is het pand een feest voor het oog!

Nevsky Prospekt

Opstootje bij de Mojka…. protesten tegen Putin worden in de kiem gesmoord en demonstranten in een bus afgevoerd. De Subway-pop staat natuurlijk vooraan…..

Vanavond gaan we eten bij het restaurant Pogreeb. Het wordt ons aangeraden door de dame in het hotel, maar ook op Tripadvisor komt het er niet slecht vanaf. Pogreeb serveert met name Russische, internationale en vegetarische gerechten tegen een redelijke prijs, in een wat luxe ambiance. En daar hebben we wel zin in!

We beginnen natuurlijk met een shotje Wodka, we zijn hier in Rusland natuurlijk…

Het restaurant, nog erg rustig. De meeste Russen eten tussen de middag warm. Het ziet er echt heel mooi en chique uit en we worden behandeld alsof we tsarina’s zijn.

Van zo’n mandje brood word je toch blij???

Onze voorafjes; samen een salade met garnalen en ieder heerlijke geitenkaas met aubergine. Wat ziet het er prachtig uit!

Beef Stroganoff… als je het ergens eet, moet je het eigenlijk in Rusland eten. Wat is dit heerlijk!

Beef Stroganoff of Beef Stroganov (in het Russisch : Beef Stroganoff Befstróganov) is een Russische schotel van gebakken stukjes rundvlees geserveerd in een saus met Smetana of zure room .

Gekarameliseerde peer met creme brulee. Jam jam jam…..

Het eten op zich is niet zo duur, maar ja.. die wijn he?

Absoluut een aanrader, vanwege de kwaliteit van het eten, de elegantie van het restaurant, de presentatie van de gerechten en de hoffelijkheid van het personeel.

Maandag 26 maart 2012

Gisteren hebben we toch maar besloten om nog een extra tour te gaan doen, omdat we toch een van de paleizen wilden bekijken. De gids van zaterdag had ons wat foldertjes gegeven en we konden online boeken. Het had even wat voeten in aarde (de oorspronkelijke tijd van 10.00 uur was niet meer beschikbaar), maar om kwart over één vanmiddag zouden we worden opgehaald. Tijd genoeg om het nabijgelegen (en dan bedoel ik gewoon bij de buren….) museum van Poesjkin te bekijken.

Poesjkin wordt algemeen beschouwd als de grootste Russische dichter en tevens als één van de grootste dichters uit de wereldliteratuur. De laatste maanden van zijn leven woonde hij met zijn gezin in dit appartementencomplex. Tijdens een duel raakte hij dodelijk gewond en stierf twee dagen later in de schrijfkamer van zijn appartement. Kort na zuijn dood vertrok zijn gezin uit het appartement. Jaren later werd het een museum. De ruimtes zijn zodanig heringericht om een goed tijdsbeeld te geven. Er zijn helaas maar weinig echte voorwerpen uit het huis van Poesjkin te vinden, maar de schrijfkamer is grotendeels wel authentiek.

Kleine deurtjes…. en dan nog je hoofd stoten he Nel?

De binnenplaats…. gelukkig genoeg scholieren die vandaag ook verplicht de tour moeten volgen… fijn hoor…

Wat brieven uit die tijd…

Werk van Poesjkin…

Woonkamer…

Secretaire van zijn vrouw Natalja, omwille van wie het duel plaatsvond… Een ander heerschap had namelijk interesse getoond in zijn vrouw en hem dusdanig beledigd dat Poesjkin geen andere uitweg meer zag dan een duel. Tja… het was wat in die tijd..

Dodelijk gewond lag hij hier op de bank en stierf twee dagen na het duel aan zijn verwondingen op 37-jarige leeftijd….

Een schilderij van de opgebaarde Poesjkin, wie wil het nu niet aan de muur?

Een dodenmasker, een haarlok… en nog wat meer relikwieën uit de laatste dagen…

Daar krijg je best trek van, dus tijd voor een lekker gebakje!

En een kopje thee…

En voordat we het weten is het kwart over één en worden we opgehaald door Lida, onze gids van vanmiddag. Deze tour hebben we rechtstreeks geboekt bij de organisatie die normaliter de tours voor Viator uitvoert. Vanwege de vakanties is het vandaag erg druk en konden we met wat mazzel nog een paleis bezoeken.

Onze wenkbrauwen trekken we wel even op als we de chauffeur en auto van vandaag zien, een erg jonge chauffeur en een oude gele taxi, die wat aangepast is aan de binnenkant en enorm naar rook ruikt…  Hmm… we zullen wel verwende toeristen zijn, dit is vast normaal voor Russische begrippen dus vertrekken we even later naar het Catherinapaleis.

Het is een stukje rijden en onze chauffeur lijkt soms de weg niet echt te weten. Hij rijdt een paar keer dusdanig verkeerd dat hij moet keren, is erg druk met zijn navigatiesysteem en zijn telefoon die de hele tijd gaat en ondertussen worden we achterin best wel misselijk van de combinatie van een sterk geurende auto en een belabberde vering van de auto. Als we een uur later aankomen op de plaats van bestemming staat voor mij in ieder geval een ding vast; ik ga niet meer terug met deze meneer. Ik laat de gids weten niet gecharmeerd te zijn van de rijstijl van deze meneer en ze valt me meteen bij… ze vond het ook al niets.. maar ja, ze hebben binnen zo’n organisatie niet veel te vertellen…

Ze regelt voor de terugreis iig een andere chauffeur via de organisatie en nu staat ons niets meer in de weg om te genieten van dit prachtige paleis.

Het Catharinapaleis (Russisch: Екатерининский дворец) is het zomerpaleis van de Russische tsarina Catharina de Grote. Het is gelegen in Poesjkin (voor 1917 Tsarskoje Selo, “Tsarendorp”, geheten), circa 25 km ten zuiden van Sint-Petersburg. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werden alle gebouwen moedwillig verwoest door Duitse militairen, toen zij zich terugtrokken na het mislukte beleg van Leningrad. Voordat het echter zover was gekomen, was het grootste deel van de waardevolle inboedel in veiligheid gebracht door Russische archivarissen. Na deze oorlog is het paleis geleidelijk aan herbouwd en was op tijd voltooid voor de viering van het 300-jarige bestaan van de stad Sint-Petersburg in 2003.

Het paleis is bekend om zijn grote balzaal, met een prachtig beschilderd plafond en talrijke onderscheidend gedecoreerde kleinere kamers, inclusief de gereconstrueerde Barnsteenkamer. Opvallend zijn ook de grote kachels met Delfts blauwe betegeling. Het paleis is ontworpen door de Italiaanse architect Bartolomeo Rastrelli in een weelderige rococostijl, in opdracht van Tsarina Elisabeth, die het Catherinapaleis noemde naar haar moeder (Catherina I).

Het paleis is tegenwoordig opengesteld voor bezoek. Men kan de zalen bezichtigen en ook de uitgebreide collectie kunstvoorwerpen (zoals boeken, porselein, stoelen en kleding). ‘s Winters, gelegen in het sneeuwlandschap, heeft het paleis een bijzonder mooi aanzicht.

De beroemde balzaal….

Gedeelte voor persoonlijke bewoning….

De serviezen zijn nog origineel; de belangrijkste en kleinere stukken zijn voor de inval door de Nazi’s in veiligheid gebracht en jaren later weer teruggebracht.

Al is goud dat er blinkt…. van de barnsteenkamer mogen geen foto’s gemaakt worden…

Elisabeth….

Ach, dan doe je deze kamer toch behangen met schilderijen????

Aleksander I… met Chinese zijde op de muren en Delftsblauwe kachels.

De laatste tsaar en zijn vrouw…..

Wat een prachtige aanblik in de sneeuw!

Na een uiterst prettige rit arriveren we even na vijven weer in St Petersburg. We eten vanavond nog een keer bij de buren, het bevalt goed en we hebben nog niet alles op de kaart geprobeerd… en na de financiële verrassing van gisteren nemen we even geen risico, we hebben geen zin om nog te pinnen, we maken onze Roebels lekker op!

Lekkere salade…

Beef Stroganoff, nu weer op deze manier bereid. Ook heerlijk!!!!

Die avond begint het te sneeuwen en de volgende ochtend is alles dan ook met een dun laagje sneeuw bedekt…

Dinsdag 27 maart – de terugreis

We worden wakker met het vrolijke nieuws dat Lufthansapersoneel staakt en er 400 vluchten worden geschrapt. Naar voor de mensen die vandaag daardoor niet kunnen vliegen, maar gelukkig gaat onze Lufthansavlucht wel gewoon door.

Maar goed, we vliegen pas einde van de middag, dus wandelen we eerst nog even door een besneeuwd St Petersburg. Een prachtig, maar ook wel koud gezicht! We kopen nog wat laatste souvenirs…

En drinken een Baileys koffie om lekker warm te worden…

En dan brengt de chauffeur die we via ons hotel hebben geboekt ons naar het vliegveld. Nou de controles daar zijn erg inefficiënt, dus trek genoeg tijd uit voor op het vliegveld. Eenmaal bij de gate weten ze ook niet van ophouden die Russen; vluchten verwisselen van gates alsof het niets is.

Maar dan is het eindelijk zover. Om half 5 vertrekken we, om half 6 arriveren we…. lang leve het tijdsverschil en de inmiddels bij ons ingegane zomertijd.

Dag Rusland; je was was prachtig!!!

Eenmaal in Dusseldorf genieten we van de heerlijke temperaturen en rijden we op ons gemakje naar huis.

Het was prachtig, bijzonder, cultureel en overweldigend. Een prachtige stad die je gezien moet hebben.

Bedankt voor het lezen!

[gallery order="DESC" columns="2" orderby="title"]