Archief voor categorie “Warnsveld en omstreken”

Er is in Zutphen iets te doen… en wat doe je dan? Dat moet je met eigen ogen zien natuurlijk!

Het Chocolade-festival vindt vandaag plaats en schijnbaar hebben meer mensen daar lucht van gekregen, want er is op deze zondag bijna geen parkeerplaats te vinden (door de weeks ook een probleem in Zutphen hoor…)

Ik heb vorig jaar het Chocolade-festival gemist en ben benieuwd wat Zutphen allemaal heeft bedacht om de hordes toeristen te vermaken…..

Er wordt geschilderd met chocolade (niet iets om boven de haard te hangen dus..)

Een bandje (ik weet niet of ze over chocolade zongen, maar hard was het wel…)

Zutphen is eigenlijk een prachtige stad om te zien. Raar, als je er al zo lang woont, dat je de schoonheid voor lief gaat nemen. Het was daarom wel eens goed om met de camera de stad in te gaan….

Chocolade bodypaint…..

Een kunstwerk van chocolade….

Weer eens wat anders dan een chocoladeletter of chocolade-ei….

De Eiffeltoren (om in Zutphense sferen te blijven had hij beter de Walburgtoren kunnen maken…)

Ja, de plaatselijke horeca speelt graag op dit festival in….

Een modeshow in één van de smalste straatjes in Zutphen was nu niet echt een gelukkige keuze te noemen. Na tien minuten konden we er eindelijk voorbij lopen….

Zelfs de stroopwafel moet aan chocolade geloven….

Alles om thuis creabea met choco te zijn…..

Chocolade voor het goede doel….

Omdat het weer zo prachtig is, besluiten we nog wat te gaan wandelen in Zutphen. Manlief heeft vroeger in de binnenstad gewoond en wel hier……

Prachtige doorkijkjes…..

Jeugdsentiment…..

De Walburgtoren!

Mooie pandjes…..

In Zutphen zijn ze bezig om alle originele namen weer op de gevel te krijgen; een erfenis van Koninginnedag in 1998. Speciaal voor de komst van Trix werden de namen weer op de gevels geschilderd….

Leuk om je eigen stad (ook al wonen we nu in het aangelegen Warnsveld) eens door de ogen van een toerist te zien……

Van de week stond er een buurvrouw aan de deur. Ons hofje werd namelijk geteisterd door steenmarters en de vraag was of wij ook mee wilden doen met het verjagen er van. Op dat moment was er namelijk een meneer van Landschapsbeheer die onze daken wilde inspecteren op sporen van deze schattige diertjes en ze minder toegankelijk wil gaan maken…..

Even later staat de meneer op een ladder tegen mijn dakgoot aan en haalt triomfantelijk wat isolatiemateriaal uit mijn dak. Ook hier heeft het snoezige knaagdiertje zijn weg gevonden! De marter heeft dit stukje ook tot marterurinoir gebombardeerd zo te ruiken! Diervriendelijk is onze woning dus in ieder geval wel…

Ook onder andere daken komen kapot geknaagde plukken glaswol tevoorschijn en blijken marters een ware racebaan onder de daken te hebben gemaakt. Spannende marterverhalen worden verteld door de stoeruitziende heren en de dames van het hofje hangen aan hun lippen. Buurtverbroedering ten top; iedereen voelt zich betrokken; want deze marterplaag treft ons allemaal!

Gisteren ging het dan echt gebeuren. Gazen werden gespannen in de openingen van de daken, vieze luchtjes verspreid (afkomstig uit jaja… de anaalklieren van de wolf) en ramen en deuren gesloten.

Er wordt driftig door de buurdames en -heren bijgekletst, nieuwe vloeren bij elkaar bekeken, koffie gedronken. Autokabels werden ingespoten en dat alles onder het deskundige oog van de stoere mannen. Het advies om de komende twee nachten de ramen te sluiten volgen we braaf op; niemand zit te wachten op een marter die in paniek is dat hij niet bij zijn nestje kan komen.

Solidariteit alom; een buurtbarbeque is niet eens nodig. De steenmarter heeft ons weer dichter bij elkaar gebracht…..

Ik weet nog goed toen ik met mijn ouders in Zutphen kwam wonen en we de eerste keer naar het ziekenhuis hier moesten. Ik had de Ziekte van Pfeiffer en er moest bloed worden onderzocht. Mijn ouders zijn een aantal malen langs het ziekenhuis gereden, omdat ze het doodeenvoudig niet herkenden als een ziekenhuis. Ze dachten dat het de melkfabriek was.

Inmiddels is er wat bijgebouwd, wat verbouwd en de boel grondig gesaneerd, omdat er een aantal jaren geleden asbest in het ziekenhuis is aangetroffen. Maar nu gaan ze het alsnog slopen.

Ziekenhuis in Zutphen gesloopt wegens asbest

Het Zutphense ziekenhuis Spittaal wordt gesloopt. Er is asbest aangetroffen en sanering is te duur. Een sanering van het gebouw heeft inmiddels al 53 miljoen euro gekost maar blijkt niet afdoende om alle asbest te verwijderen. Verdere renovatie en sanering zou nog meer kapitaalvernietiging betekenen dan sloop en nieuwbouw. Het bestuur presenteerde op de nieuwjaarsreceptie het plan om binnen vier jaar een compleet nieuw ziekenhuis op dezelfde locatie neer te zetten.
Het is nog niet duidelijk hoeveel de nieuwbouw gaat kosten. Het ziekenhuis maakt eerst een businessplan.

En dan vraag ik me af, was dat dan niet eerder te voorzien?
Onderzoek je eerst niet of het saneren wel haalbaar is, voordat je er 53 miljoen Euro instopt?
Soms vind ik het echt onbegrijpelijk hoe er met geld wordt omgegaan.
Wie mag dat allemaal weer betalen?

Ziet het er bij jullie ook zo wit uit?