Archief voor categorie “Uit”

Het gewone leven begint weer. Gisteren terug gekomen van een lang weekeinde Rothenburg ob der Tauber, samen met mijn moeder. De eerste keer zo lang weg van thuis, van Floris en dat was soms best even lastig.

Het was in ieder geval een prachtige stad om te zien; alleen weten de Rothenburgers dat ook. Ik heb zelden zoveel souvenierwinkels gezien en zo weinig ‘normale’ stad. Na anderhalve dag hadden we het dan ook wel gezien en hebben we nog wat in de omgeving bekeken. Ik heb niet veel foto’s gemaakt, maar wilde je ze toch niet onthouden.

Veel poortjes en doorkijkjes in Rothenburg

Het is kerst wat de klok slaat….

……

Schnitzel mit pommes…. ook in het Japans…

Engels spreken ze hier allemaal…

Schneeballen, een plaatselijke specialiteit

Zomaar een straatje

Alles even mooi…

Ons hotel; Hotel Mittermeier, bijzonder aan te raden!

Vakwerkhuizen…

Raadhuis

Beroemde klok

Marktplein….

Daar moeten we zijn!

Oh, ik mag geen foto’s maken, las het bordje net te laat….

Beroemde poort…

Uitzicht vanaf burghttuin….

Rode Burght…

Meer kiekjes uit de stad….

St Jakobskerk met beroemd altaar…

Weer een doorkijkje….

Spargel!!!!

De wereld is soms maar klein, kwam ik achter..

Gisteren had ik een reünie van mijn oude scoutinggroep, omdat deze 75 jaar bestond. De laatste keer dat ik naar een zaterdagbijeenkomst ben gegaan moet halverwege de jaren tachtig zijn geweest. Samen met Sandra, Sonja, Hester en Louise, vormden we een hecht clubje.
Uiteindelijk hebben we de scouting allemaal verlaten en zijn we elkaar uit het oog verloren. Zag ik een enkeling jaren later nog wel eens in de stad, heb ik sommigen sinds mijn 14e niet meer gezien….

Tot de dag van gisteren dus. Via Hyves hadden Sandra, Sonja en ik elkaar gevonden en afgesproken om eerst samen te lunchen, voordat we naar de reünie zouden gaan. En dan sta je ineens oog in oog met iemand die je bijna 25 jaar niet meer hebt gezien. Maar een kwartier later plas je bijna samen in de broek van het lachen als je herinneringen ophaalt samen….. alsof het nooit weg is geweest.

Op de reünie zelf kwamen we Louise tegen, die ik meende toch wel vaker bij mij in de buurt te hebben gezien. Hester woont echter niet meer in Nederland, maar was geëmigreerd naar Australië en kon er helaas niet bij zijn. Louise en ik raakten aan de klets en ons vermoeden klopte; we hadden elkaar al wel eens gezien.
We bleken zelfs allebei in hetzelfde dorp te wonen. In dezelfde wijk. In dezelfde straat!!!!!! Nou dat is bizar!!!

Ik ben zelf niet zo’n burenmens en zij ook niet en bovendien woont ze in een losstaand blok huizen aan het einde van de straat waar ik eigenlijk nooit kom. Maar toch woon je bijna 6 jaar bij elkaar in de straat!!!!! We hadden het even niet meer!!!

In november gaan we met z’n vieren een hapje eten samen en proberen we nog wat meer gezichten van toen te charteren. Want verder waren er weinig bekenden gisteren en dat was wel jammer, want het was zo leuk!!!!

Ik kreeg vandaag het volgende bericht van Disney… ik heb een half jaar geleden meegedaan aan een wedstrijd en ik heb gewonnen!

Speciaal daarvoor is het park voor een week speciaal aan mij gewijd. Echt, het is jammer dat ik het niet met eigen ogen kan zien, want de vakantiedagen en het vakantiegeld zijn op, maar gelukkig kan ik via dit nieuwsbericht nog een beetje genieten van mijn prijs

Wil je het hele filmpje zien?

http://www.sun7news.com/index.php?code=31aG294hIZ1N732SFZ8F&CMP=OTC-WWYCOVS1001

Onze jaarlijkse traditie zal morgen weer een vervolg krijgen.

Voor het zoveelste jaar achtereen bezoeken we de eindejaarsvoorstelling van Sjaak Bral, Vaarwel 2008, waarin hij het afgelopen jaar op zijn eigen wijze aanstipt. De voorstelling morgen is niet om de hoek; het is in Goes. Ik kon niet heel veel avonden dit jaar… dus combineren we het met een bezoekje aan onze Zeeuwse vrienden…

Ik heb er zin in!

Ga jij binnenkort nog naar het theater?

Vers van de pers… mijn vakantieverslag van de reis die ik met Serge en mijn schoonmoeder maakte naar de USA.

Veel leesplezier!

Veel tijd om vakantieverslagen te schrijven heb ik niet, maar ik wilde jullie even laten weten dat alles hier goed gaat.

Jullie krijgen de groet’n

Ik heb het nooit zo op clowns gehad. Of het nu door de film “It” kwam van Stephen King, of dat ik er gewoon niet van houd om het gezicht van de ander niet goed te kunnen zien…. iets in mij wil er het liefst met een boogje om heen lopen…..

Maar voor clown Eddie maak ik natuurlijk een uitzondering. Een dermate charmante verschijning, dat al mijn bezwaren als sneeuw voor de zon verdwijnen.

De komende Halloween-avonden in Walibi World, zwaait deze clown de scepter. Vanavond mochten wij, in het bijzijn van Eddie, de premiere van zijn film met eigen ogen aanschouwen…. “Eddie the Movie”.

Een welkomstgebakje…

Gezellig keuvelen met Eddie….

Op de kiek met Eddie….

Spooky!!!!!

Mochten jullie hem willen zien, is hij inmiddels ook online te vinden.

Mocht je me hebben gemist…. ik was een weekje weg.

De zin om een verslagje te schrijven komt vast nog wel, maar voor nu even mijn week in tien foto’s…