Archief voor categorie “Thuis”

Onze kerstboom staat ook en Floris mocht de eerste kerstbal ophangen

Baby’s First Christmas, met heuse foto van Floris…die alles in zijn mond wil stoppen…

Papa helpt een handje

Dit jaar 900 lampjes

Vanmorgen liep ik nog te spanjolen in mijn ochtendkledij, toen mijn oog ineens op iets viel in onze tuin. Ik kon het niet thuisbrengen en kon het ook niet goed zien en naar buiten gaan in schaarse kledij zag ik ook niet zitten.

Het leek er op alsof iemand een parasolstandaard in onze tuin had gezet. Ongevraagd! Misschien iets van een buurtbarbeque, of een speurtocht of een of andere protestactie…… maar het stond half in onze tuin! Nou ja!

Ja, ik weet het. Ik ben naief. Jullie hebben natuurlijk al lang door wat het wel is, maar ik op dat moment echt niet. Ik was nog steeds verontwaardigd. Ik naar boven, Serge geroepen en gevraagd of hij wist wat er in onze tuin stond. Serge kwam meteen om poolshoogte te nemen en eenmaal buiten schoot hij hartelijk in de lach….

En ik begreep het nog steeds niet. Zo zie je maar hoe ik met die dingen bezig ben!

Kijk zelf maar…..

Oh wat voelde ik me dom daarna. Zoiets liefs en ik denk er meteen het slechtste van. Serge heeft vanmorgen al een paar keer smakelijk om me gelachen…..

De baby

De baby weegt al ruim 2 kilo en meet ongeveer 40 centimeter.

Veel baby’s liggen nu goed. Dus met het hoofdje naar beneden. Zeker als dit je eerste kindje is, is de kans groot dat hij blijft liggen zoals hij nu ligt. Althans met het hoofdje beneden of boven. Wel kan de baby nog met zijn ruggetje van links naar rechts draaien, dus de ene keer kan je hem links voelen trappen en de andere keer rechts.

Als je baby nu in stuitligging ligt dan wordt het moeilijk om uit zichzelf nog te draaien. Als je al eerder een kind hebt gehad kan het nog wel, want dan heeft de kleine over het algemeen wat meer ruimte om nog draaien. Maar bij een eerste kindje wordt de ruimte nu wel erg klein om nog koppeltje te duiken.

Sommige verloskundigen of gynaecologen proberen een uitwendige versie als kinderen in stuit liggen. Een uitwendige versie betekent dat men via de buikwand gaat proberen om de baby te draaien in hoofdligging. Meestal wacht men met een uitwendige versie tot ongeveer 34-35 weken zwangerschap, omdat tot die tijd de kans nog bestaat dat de baby alsnog uit zichzelf draait. Lang niet alle verloskundigen en gynaecologen bezitten de vaardigheid van een versie en het wordt dus ook niet overal gedaan.
Je moet je baby dagelijks een paar keer voelen bewegen. Maar je zult merken dat de kleine zo langzaam maar zeker toch wat rustiger wordt. Hij krijgt tenslotte steeds minder ruimte en kon hij tot voor kort nog alle kanten op, dit wordt steeds minder. Wel zijn de bewegingen nu nog erg krachtig. Sommige baby’s schoppen hun moeder echt bont en blauw van binnen. Vooral een kind dat constant in dezelfde houding ligt en op dezelfde plek schopt kan ervoor zorgen dat moeder een flink pijnlijke plek krijgt, meestal zo net onder de ribbenboog.

De buik vanmorgen…

32 weken en een paar dagen, wat vliegt de tijd!!!! Het gaat nu zo snel, volgens mij is die tijd ook zo voorbij. Leek het in het begin nog eindeloos te duren, voelt het soms alsof het ieder moment al kan gebeuren…

De kleine schopt goed en hard, soms schrik ik echt van de kracht en de onvoorspelbaarheid van het schoppen. Zo ineens vanuit het niets meldt de kleine dat íe wakker is en zet het op een trappelen….. Maar het voelt goed, want zo weet ik dat de kleine er is en dat het goed gaat….

Donderdag ben ik bij de Arbo-arts geweest (die was ziek een paar weken geleden) en op zich niets nieuws onder de zon. De afspraken die mijn teamleider en ik hebben gemaakt voor de komende periode, daar kan zij zich goed in vinden. Haar advies sluit daar dan ook op aan… dus blijf ik therapeutisch werken. Volgens de arts bestaat dat trouwens niet meer en noemt men het ‘passend werk’. Klinkt ook beter trouwens

Ik merk wel dat de pijn in mijn bekken steeds meer toeneemt. Ik realiseer me dat het er gewoon bij hoort, maar er zijn momenten dat ik me wel heel naar voel en echt moeite heb met lopen. Zitten en liggen kan soms zo heerlijk zijn

Woensdag is er iemand geweest van de kraamzorg, voor een intake en dat heeft ook weer wat duidelijkheid gegeven. Normaal ben ik zo’n stresskip, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik, afgezien van de periode dat ik het moeilijk kreeg op mijn werk een dikke maand geleden, verder me eigenlijk nergens druk over maak… in de zin van hoe ik dat daarvoor dan deed. Het voelt gewoon goed en in mijn hoofd ben ik er klaar voor. Natuurlijk is het allemaal nieuw en spannend, maar het gevoel is goed. Ik laat het over me heen komen en probeer me zo goed als het kan voor te bereiden…

De enveloppen zijn binnen; ik kan al beginnen met het schrijven. Dat scheelt straks weer het nodige penwerk Ik vind het heerlijk dat ik bezig kan blijven met van alles en nog wat, om de periode straks zo voorspoedig mogelijk te laten verlopen. En ook het kraampakket mocht ik ontvangen…. geen doos met allerlei leuke hebbedingen voor de baby… maar fijne verbandjes, gaasjes en matjes voor moeders

Het kamertje wordt steeds meer aangekleed…. een lampje boven het bed voor de nachtelijke borstvoeding, schilderijtjes, leuke hebbedingen en gevulde laatjes….

Mr Rabbit in a lettuce (cadeautje van onze vrienden uit Zeeland, is íe niet lief!?!) Op de achtergrond de groene muurlamp (van Ikea), die ’s nachts iets fijner aan te doen is dan de plafondlamp…

Spulletjes en frutsels genoeg…..

Luierla……

Serviesje van Peter Rabbit (voor kerst gevraagd en gekregen) en cadeautje van schoonzus: een prachtig Peter Rabbit-bestek.

En ja… de Kwantum heeft haar woord gehouden en de nieuwe gordijnen in de keuken zijn een feit. Geweldig toch, wat een service!!!!! Gisteren heb ik ook nog voor de andere kant gordijnen besteld in de woonkamer (nee, er staat hier geen geldboom, maar er was een hele leuke aanbieding bij de Leenbakker en verduisterende gordijnen kunnen echt geen kwaad aan deze zijde van de kamer waar de halve dag de zon op staat).

Vanmiddag werk ik weer vier uurtjes en zo langzaam maar zeker kan ik de dagen tellen tot aan mijn verlof. Nog minder dan twee weken joh!

Ik ben er steeds meer klaar voor en heb er echt zin in. Ik heb meer dan 38 jaar gewacht om moeder te worden en elke dag dichterbij de bevalling voelt als een bevestiging dat het goed is zo. Het moedergevoel is eindelijk daar

Langzaam maar zeker gaat het echt op een babykamertje lijken…..

Met luchtballonlamp….

Na het ophangen van de klamboe, de plank en de Peter Rabbit klok…..

De stoere kinderwagen…… natuurlijk in zwart met grijs

 

Zoals jullie wellicht nog weten heb ik vorige maand bij de Kwantum in Zutphen vouwgordijnen besteld, voor in onze keuken.

Ik heb lang getwijfeld over welke stofsoort ik zou nemen voor de gordijnen. Het belangrijkste argument voor mij was dat ik privacy zou hebben en de mensen die langs ons raam lopen geen of weinig inkijk meer zouden hebben.

Uiteindelijk kwamen twee stoffen in aanmerking voor de gordijnen; een dichte stof en een zogenaamde in-between stof. Maar ik twijfelde nog wel een beetje…

Nogmaals heb ik aan de verkoopmedewerkster mijn dilemma voorgelegd; de tweede stof viel mooier, maar het belangrijkste vond ik wel dat we geen inkijk meer zouden hebben.
Volgens de medewerkster zou bij de laatste de inkijk minimaal zijn; wij zouden wel naar buiten kunnen kijken, maar de inkijk naar binnen zou beperkt blijven tot schimmen. Dit werd nadrukkelijk meerdere malen herhaald. Op grond van deze verzekering heb ik uiteindelijk besloten om voor de in-between stof te gaan.

De gordijnen waren enkele weken later klaar en toen zij eenmaal in onze keuken hingen, werd ik zeer onaangenaam verrast; de gordijnen waren namelijk niet zo ‘inkijkdicht’ als mij van te voren werd verzekerd. De gordijnen zien er verder prachtig uit en zijn mooi gemaakt, alleen de beloofde privacy is ver te zoeken. Als je naar binnen kijkt kan je gewoon bijna alles zien en daarvoor heb ik natuurlijk heb ik geen nieuwe gordijnen gekocht. Ik was dan ook zeer teleurgesteld; niet over het product, maar wel over de enorme kloof tussen de verwachting die werd gecreëerd door de medewerkster en het uiteindelijke resultaat. Nu heb ik vierhonderd euro uitgegeven aan gordijnen die niet helemaal de privacy bieden, waarvoor ik ze heb aangeschaft.

Daarom hing ik vorige week al aan de lijn met de filiaalleider van de Kwantum. Gewoon om mijn teleurstelling uit te spreken en om te kijken of we wellicht tot een oplossing kunnen komen. Hij kon me daar op dat moment geen antwoord op geven, maar de dame die over de gordijnen gaat zou er vandaag weer zijn.

Op internet had ik niet zulke leuke geluiden gehoord over de klachtenafhandeling van de Kwantum en ik wist niet zo goed wat ik me er bij voor moest stellen. Met een beetje lood in mijn schoenen ging ik er dan ook heen vandaag. Ik ben niet zo’n held op dit vlak, maar ik kon het ook niet zo laten als het was.

De dame die er normaal over ging was er vanmiddag niet, maar er was wel iemand die me wel te woord kon staan. Ik deed rustig mijn verhaal, in de hoop op wat begrip. Ze begreep mijn probleem echter volledig en ging ook nergens in de verdediging. Vervolgens stelde ze voor dat ze met haar chef in overleg ging en vroeg ze of ik even wilde wachten.

De filiaalleider kwam er even later ook bij en tot mijn grote verbazing werd er al vrij snel geopperd dat ik dan nieuwe stof zou kunnen uitzoeken, omdat het voeren van de gordijnen niet het gewenste resultaat zouden hebben en ik het systeem toch al had hangen. Kostenloos worden deze gordijnen nu gemaakt! Zonder extra bijbetaling (want ze zijn wel iets duurder qua stof dan de vorige). “Omdat het de eerste keer gewoon al goed had moeten zijn.” En ze boden excuses aan voor het ongemak.
Ik was gewoon met stomheid geslagen. Dat had ik nou nooit verwacht van zo’n groot bedrijf. Voor jou tien andere klanten toch?! De zwangerschapshormonen gierden rijkelijk door mijn lijf heen en ik was zo gelukkig met deze oplossing. Onvoorstelbaar, wat een service, ik vind het echt geweldig hoe ze het hebben opgelost.

Over een paar weken word ik gebeld als ze klaar zijn, dus nog ruim op tijd voor alles.
Dat is een warme douche waard, of niet dan!

Weer even een kleine update, omdat er in korte tijd steeds best wel veel gebeurt….

Zwangerschapsbegeleiding - Het valt me echt reuze mee, die “puffclub”. Was ik aanvankelijk nogal wat sceptisch (is niet echt mijn ding zoiets), merk ik toch wel dat ik er wat aan heb. Met name de uitwisseling van ervaringen, horen hoe het bij je groepsgenoten gaat en waar zij tegenaan lopen, geeft veel duidelijkheid.

Elke week, op dinsdagavond, komen we met z’n elven samen in een ruimte in het ziekenhuis hier. Ongeveer de helft van de tijd (een half uur) wordt besteed aan het uitwisselen van ervaringen. De andere helft bestaat uit het doen van oefeningen (soepel houden van bekken, ontspannen, diepe buikspieren), die je thuis ook kunt doen om je lichaam wat beter voor te bereiden op het bevallingsfeestje

Huis, tuin en keuken - Op het front van de kinderkamer is er nog niet veel veranderd; de meubels worden dinsdag aanstaande geleverd, dus vanaf dat moment zal ik wel wat kiekjes plaatsen.

In de woonkamer is wel e.e.a. veranderd; de muren en plafond zijn gesausd en er hangen nieuwe vouwgordijnen in de keuken. De oude hingen er nog van de vorige bewoners en ze konden helemaal niet naar beneden. Ze hingen er meer voor de sier zeg maar…. maar nu hebben we prachtige doorschijnende vouwgordijnen, die soepeltjes heen en weer gaan, zodat we iets meer privacy hebben, maar toch niet het idee hebben dat we opgesloten zitten. Heerlijk!

Computer - Mijn oude PC begon kuren te krijgen, dus bezit ik sinds een week een nieuwe PC. Alles draait hier ineens op Vista, dus dat is nog even wennen…. maar ik vind het wel erg mooi. Vervelende bijkomstigheid dat mijn PC elke ochtend, kort na het opstarten ineens automatisch ging resetten… zo zonder waarschuwing. Ben je net lekker bezig met iets te schrijven, ineens… floep.. alles weg! Wat zoeken op internet leerde dat het probleem zou kunnen zijn dat er automatische updates geinstalleerd worden en de PC zich dan ook automatisch weer opstart. Met een tooltje heb ik dat nu uitgezet; morgenochtend weet ik of het heeft geholpen

Zwangere ik - De buik groeit. Mijn heupen ook. Ik merk nu al dat het steeds lastiger wordt om in de broeken te komen, waar ik in wil Had ik voor mijn zwangerschap al moeite om goede passende broeken te vinden, nu helemaal. Niet dat ik extreem dik ben, maar het zit net op die plekken waardoor het net niet allemaal zo lekker meer zit.

Zwangerschapsondergoed is momenteel ook noodzaak en je voelt jezelf even wat minder aantrekkelijk hoor Natuurlijk is het voor een goed doel, maar als ik mijzelf soms in de spiegel bekijkt, moet ik wel eens lachen om wat ik zie Maar ik vind het wel mooi hoor, zo’n zwanger lijf. Ik vind het ook bijzonder dat het allemaal maar zo maar werkt en alles zo goed groeit.

Vorige week was ik weer bij de verloskundige en dan ben je toch weer blij om het hartje te horen en te horen dat alles goed gaat. Het kindje groeit net als mama, goed Het zit inderdaad vrij hoog, wat bij mij nogal voor wat ongemakken kan zorgen (en heeft gezorgd), maar tot nu toe is dat ook allemaal nog eenvoudig op te lossen.

Het werken gaat gelukkig nog goed. Ik merk wel dat het me meer moeite kost en ik eerder moe ben, maar het gaat nog. Ik moet er wel een beetje op letten, want over mijn grenzen gaan is mij niet onbekend, maar nu heb ik er niet alleen mijzelf mee…..

Dat was het voor nu weer even!

De helft. Over de helft ben ik al, om precies te zijn.

Inmiddels hebben we de twintig-weken echo achter ons gelaten. Een echo waar ik toch wel naar toeleefde; ons kindje werd onderzocht op een aantal lichamelijke afwijkingen. Alles zag er gelukkig goed uit en dat was voor Serge en mij toch een hele opluchting.

Vanaf dat moment was voor mij dan ook echt de tijd aangebroken om bezig te gaan met de toekomst. Naast het aanschaffen van de kinderkamer, kinderwagen en de rest, was het ook tijd om de kinderkamer verder op orde te brengen.

Serge heeft samen met Bas de kamer voorzien van een behangetje en heeft de kamer verder gesausd. De gordijnen waren rond de kerst al besteld en deze waren afgelopen weekeinde klaar en hangen dan nu ook.

Serge aan het werk….

De gordijnen, met kipjes, schaapjes, varkens…..

Het verfvirus is toegeslagen in Huize Kapitein en ook de woonkamer en keuken moesten er aan geloven. Gisteren hebben we het grootste gedeelte geschilderd; aan het einde van de week maak ik het af. Het voelt goed dat straks alles lekker fris en schoon is, als ons kindje komt.

In de loop van februari worden de spulletjes voor de kinderkamer geleverd en kunnen we het verder gaan inrichten. En dan is het ruim op tijd klaar. Heerlijk.

Morgenavond begin ik ook met “zwangerschapsgymnastiek”. Ik weet niet zo goed wat ik er van moet verwachten, maar ik laat het gewoon over me heen komen. De gedachte om te gaan gymmen met deze buik stemt me wel wat ongerust; ook al is het nog niet zo’n grote buik, hij zit wel vrij hoog en zelfs van een flink potje kletsen, raak ik al buiten adem Mijn organen zitten een beetje in de verdrukking namelijk…

Een “zelfgemaakte” foto om jullie even te laten zien hoe ver ik nu ben; een betere foto komt er aan…..

Verder gaat het eigenlijk prima met me. Ik geniet van het zwanger zijn en neem de ongemakken gewoon op de koop toe. Begin april zal ik met zwangerschapsverlof gaan, dat is een goed vooruitzicht Ik heb heel veel zin in het aanstaande moederschap, ook al weet ik nog niet echt wat me allemaal te wachten zal staan. Ik zie het wel

Sinds vrijdag staat hij weer in onze woonkamer….onze kerstboom.
700 lampjes, met nieuwe ornamenten, die we dit jaar van onze reizen mee terugnamen.

Uit de Muppet Show… wie kent ze niet?

Santa in Hawaii-shirt…

Bewaardersfluitje uit Alcatraz….

Jukebox (die het echt doet) en kerstman…

Rendier in wolletje en Red Cardinal….

Vogelhuisje en M&M’s slinger…

Poezenbeest van Krinkles….

Poes op bedje…..

Mario….

Snoopy….

Gitaar en “Drummer Boy” zijn nieuw….

Uit Las Vegas….. overduidelijk…

Holiday World (geen leuk ornament te vinden…)

Wall-e

Belle….

Lantaarntje is nieuw….

Duif van Krinkles….

Ford….

Elvis gitaar… met Elvis deuntje en kerstman in achtbaan…

Een aantal nieuwe kerstornamenten stonden niet zo fraai op de foto, dus laat ik die maar even weg, maar als het goed is moet je zo weer een aardige indruk van onze boom hebben….

Verder in huis staan er nog twee kleine boompjes, bij het voor- en achterraam en hangen er “pegels” aan de erker buiten. Het voelt weer helemaal fijn

En… staat de kerstboom al bij jou?

Met een kleintje op komst, verandert er al vroeg veel in je leven. In ieder geval in je huis…. Niet alleen slaat de opruimwoede toe, maar er moet ook een plekje gecreeerd worden voor het nieuwe gezinslid.

Twee zaterdagen stonden in het teken van klussen in huis. De studeerkamer zou gaan verhuizen naar de “kledingkastkamer” en de kledingkasten moesten verhuizen naar de slaapkamer. Het klinkt allemaal heel eenvoudig, maar het had nog wel wat voeten in de aarde…

Maar na twee zaterdagen is het resultaat er dan ook naar. Ik zit heerlijk achter de PC achter mijn nieuwe bureau. Zaten we vroeger met de rug naar elkaar toe; nu zitten we aan een lang bureau naast elkaar. Het is opgeruimd, minder pruttel (iets dat ik heel fijn vind!) en het voelt als een nieuwe start.

De twee joekels van kledingkasten hebben hun plek gevonden op de slaapkamer. Waren we bang dat het eerst te veel zou zijn op die kamer, moet ik eerlijk zeggen dat de opstelling waarvoor we uiteindelijk hebben gekozen, helemaal niet misstaat. Ik ben er al helemaal aan gewend.

De oude bureaus, een grote stoel en allerlei andere pruttel is inmiddels al beland op de stort, dat ruimt lekker op. Al dat er nu nog in de oude studeerkamer staat, is pruttel die we voor het einde van het jaar uitgezocht hopen te hebben. In januari ga ik een begin maken met het maken van een kinderkamer.

Zo zag de kamer er eerst uit…..

En dit is nu onze studeerkamer….. (rechts zit ik)

Alleen dat gordijn moet nog worden vervangen….

De slaapkamer, opgeruimd en met twee kasten…..

Ik ben in ieder geval blij dat deel 1 van het kluswerk er op zit.

Het wordt druk in onze buurt. In korte tijd is achter ons huis een bijna praktisch nieuwe wijk ontstaan. Het is met enige regelmaat echt gedaan met onze rust; een komen en gaan van allersoortig volk…. Maar gezellig is het natuurlijk wel